Araç muayenesi: Yeni süreler, atölyeye daha seyrek gidiş
Yeni reforma göre araç muayenesi (Pickerl) artık her yıl zorunlu olmayacak. Şu anda Avusturya'da araçlar ilk tescilden üç yıl sonra, ardından iki yıl sonra muayeneden geçmek zorunda; sonrasında ise muayene her yıl yapılıyor. Yeni kurallara göre ise yeni araçların ilk muayenesi ancak dört yıl sonra yapılacak, sonraki muayeneler her iki yılda bir zorunlu olacak. Yalnızca on yaşından büyük araçlar her yıl muayeneye girmeye devam edecek.
Planlanan bu 4-2-2-2-1 sistemi sürücülere kolaylık getiriyor, ancak şüpheyle karşılayanlar da var. Ekonomi Odası ve ÖAMTC, Avusturya'daki dağlık ve zorlu sürüş koşullarını göz önünde bulundurarak özellikle daha uzun muayene aralıkları konusunda güvenlik kaygılarını dile getirdi. Ekonomi Odası'nın araç teknolojisi bölümünden Andreas Westermeyer, Der Standard'a şöyle konuştu: “Alplerimiz var; bu da otomobillerin örneğin Almanya'dakinden daha fazla yıprandığı anlamına geliyor.”
Alplerimiz var; bu da otomobillerin örneğin Almanya'dakinden daha fazla yıprandığı anlamına geliyor.
Muayene sürelerindeki planlanan değişiklikler birçok vatandaş tarafından olumlu karşılansa da mobilite kuruluşu VCÖ, güvenlik nedeniyle yıllık muayenenin on değil yedi yaşından büyük araçlar için başlaması gerektiğini vurguluyor.
Ayrıca yaklaşık 70 euro (Viyana'da biraz daha fazla) tutan yıllık muayene ücreti düşünüldüğünde, muayene sayısının azalması servis atölyeleri için ciddi bir darbe olacak; atölyeler yüz milyonlarca euro kaybedebilir.
Dijitalleşme ve kuralsızlaştırma
Bakanlar Kurulu'nun onayladığı liste, araç muayenesi reformunun yanı sıra 113 farklı maddeden oluşan daha kapsamlı kuralsızlaştırma önlemlerini de duyuruyor.
Bunlardan biri, şirketlerin uyguladıkları toplu iş sözleşmesini asma zorunluluğunun kaldırılması; bu bilgilere elektronik yoldan erişilebilecek. Adres kaydı geçmişi ise ID Austria üzerinden sorgulanabilecek; bu şu anda mümkün değil. Bu değişikliğin amacı, özellikle eski bir adresin kanıtlanması gerektiğinde idari işlemleri basitleştirmek. Belirli belgeler kamu yönetiminde zaten dijital olarak kayıtlıysa, ilgili kurumlar bunlara doğrudan erişebilecek; böylece belgelerin yeniden sunulmasına gerek kalmayacak. Örneğin yeni pasaport başvurusunda vatandaşlık belgesi sunma süreci önemli ölçüde kolaylaşacak.
Şu anda çift taraflı muhasebe kullanmak zorunda olan, yıllık cirosu 700.000 euronun üzerindeki şirketler için de kolaylıklar açıklandı. Bu sınır bir milyon euroya yükseltilecek; böylece birçok şirketin idari yükü azalacak.
Önemli değişiklikler arasında idari süreçlerin dijitalleştirilmesi de yer alıyor. Örneğin şirket kuruluş kaydı 1 Ocak 2026'dan itibaren tamamen dijital olacak ve akıllı telefonla kayıt yapmak da mümkün olacak. Ayrıca enerji kimlik belgelerinin düzenlenmesi modernleştirilecek, konaklama işletmeleri için de dijital bir misafir kayıt sistemi (Digital Guest Sheet) planlanıyor.
Düzenlemedeki diğer önlemler
Hükümet vergi alanında da dijital standartlara yöneliyor. “Standart Denetim Dosyası” (SAF-T), şirketlerin muhasebe verilerini vergi dairesine standart bir formatta elektronik olarak iletmesini sağlayacak; böylece vergi denetimleri daha verimli olacak. Gayrimenkul devir vergisi ya da uçuş vergisi gibi mülkiyet devri vergi ve harçlarının tahsilatı tamamen elektronik olarak yapılacak.
Bunun yanı sıra çevre koruma ve tesis mühendisliğiyle ilgili değişiklikler de gündemde: Çevresel Etki Değerlendirmesi Yasası (UVP-G) sadeleştirilip hızlandırılacak, Atık Yönetimi Yasası (AWG) ise kuralsızlaştırılıp yeniden düzenlenecek.
Ekonomi Bakanlığı bünyesinde, sanayi tesislerinin inşaatı ve işletilmesine ilişkin tüm izin işlemlerini tek çatı altında toplayacak merkezi bir başvuru noktası kurulması planlanıyor. “Tek proje, tek süreç, tek karar” adı verilen bu yaklaşım, kararların daha hızlı ve verimli alınmasını kolaylaştıracak. Ayrıca eyaletlere, eyalet sınırlarını aşan iş birliği ve uzmanlık paylaşımı için izin uzmanlarından oluşan ekipler kurmaları tavsiye ediliyor.
Önerilerin birçoğu hâlâ oldukça genel. Örneğin teşvikler için ulusal ve standart bir “tek durak” sistemi kurulması planlanıyor, ancak ayrıntılar henüz belli değil. İş ve İşçi Bulma Kurumu (AMS) ile sosyal yardım daireleri de veri alışverişini geliştirmeli. Okul yönetiminin bilişim sistemi de modernleştirilmeli, fakat somut bilgiler henüz yok.
Reformun birçok maddesi hâlâ değerlendirme aşamasında ve değişikliklerin ne kadar hızlı hayata geçirileceğini tahmin etmek zor. Genel yön net biçimde belirlenmiş olsa da yasaların ve yönetmeliklerin değiştirilmesi gerektiğinden zaman alacak.