Kako se u Austriji dijeli imovina nakon razvoda? Šta je “zajednička imovina” i zašto je mnogi pogrešno shvataju
Kada dođe do razvoda, jedno od najčešćih i najosjetljivijih pitanja je: ko ima pravo na šta? U praksi se ispostavlja da mnogi parovi tek tada shvate da uopšte nisu sigurni kome šta pripada. Razlog je jednostavan: pravila o imovini tokom braka i pravila o podjeli imovine nakon razvoda nisu ista.
Iako razvod ne mora nužno značiti finansijsku katastrofu, činjenica je da nakon razvoda oba supružnika najčešće raspolažu s manje sredstava nego prije. Razlog tome nije samo podjela imovine, već i ukupni troškovi i promjena životnih okolnosti.
Odvojena imovina tokom braka, ali ne i nakon razvoda
Tokom trajanja braka u Austriji važi princip odvojene imovine. To znači da svaki supružnik ostaje vlasnik svoje imovine i slobodno njome raspolaže. Međutim, ova pravila prestaju važiti u trenutku razvoda. U postupku razvoda na snagu stupa tzv. princip zajedničke imovine, prema kojem se dijeli sve ono što je zajednički stečeno tokom braka. Upravo ovdje nastaje većina nesporazuma.
Mnogi vjeruju da se dijeli samo ono što je formalno na oba imena, ali to nije tačno. U slučaju razvoda nije presudno ko je novac zaradio, ko je štedio niti na čije ime je imovina upisana, važno je kada je stečena.
Šta se smatra zajedničkom imovinom?
Zajedničkom imovinom smatra se sve što su supružnici stekli ili uštedjeli tokom trajanja braka, kao i imovina u čijem su sticanju zajedno učestvovali. Zakon razlikuje bračnu stečevinu (imovinu koja je služila zajedničkom životu npr. bračni stan, namještaj, kućanski aparati) i bračnu štednju (novac, ulaganja i ušteđevina nastali tokom braka).
Česta zabluda javlja se kod parova u kojima je jedan supružnik bio jedini hranitelj porodice. Sudovi u pravilu polaze od toga da su doprinosi supružnika jednaki, čak i ako je jedan partner radio, a drugi vodio domaćinstvo ili brinuo o djeci. Zbog toga se imovina najčešće dijeli u omjeru 50:50, osim ako postoje izuzetne okolnosti koje opravdavaju drugačiju raspodjelu.
U obzir se uzimaju i zajednički dugovi, poput kredita za stan ili kuću.
Šta se ne dijeli prilikom razvoda?
Imovina unesena u brak ne podliježe podjeli. To podrazumijeva stvari koje su supružnici imali prije sklapanja braka, poput kuće ili ušteđevine. Isto važi i za novac ili predmete koje je jedan supružnik naslijedio tokom braka od treće strane. Slično tome, predmeti korišteni za ličnu upotrebu ili profesionalne aktivnosti jednog partnera ili koji pripadaju preduzeću, ne podliježu podjeli. Preduzeća kao takva ne podliježu podjeli.
Šta ako se supružnici ne mogu dogovoriti?
Ako dogovor nije moguć, pitanje podjele imovine rješava sud. Sudski postupak podjele može započeti tek nakon pravomoćnog razvoda i mora se pokrenuti najkasnije godinu dana od dana kada je razvod postao pravosnažan.
Sud tada imovinu i dugove dijeli prema principu pravičnosti, uzimajući u obzir konkretne okolnosti oba supružnika. Po potrebi se angažuju vještaci kako bi se utvrdila vrijednost imovine. Konačnu odluku donosi sud, a protiv presude je moguća žalba.
Foto: Freepik
