Dva lica istog Kurza

0

Postoje dva Sebastiana. Kurza, dabome. Jedan je svoju političku karijeru započeo 2011. godine, u ulozi državnog sekretara za integraciju. Negdje pred početak predizborne kampanje 2017. godine, mladi je Sebastian Kurz nestao bez traga. Nekako u isto vrijeme, na njegovom radnom mjestu pojavio se Sebastian Kurz. Istog izgleda, ali potpuno novih stavova.

Stari je Sebastian Kurz, sve do svoga nestanka početkom 2017. godine, širio ljubav prema Evropskoj uniji („EU je za Austriju bez alternative. Nama trebaju ubijeđeni Evropejci, samo ubijeđeni Evropejci“, maj 2016.). Nakon nestanka starog Kurza, novi je ušao u koaliciju sa strankom koja se javno zalaže za referendum o izlasku iz EU. Istom onom o kojoj njegov prethodnik nije imao baš najbolje mišljenje („FPÖ je destruktivna stranka, koja malo drži do Evropske unije i samim tim nije sposobna za evropska rješenja“, Der Standard, septembar 2016.).

Volim migrante, ne volim migrante

Dobri je, stari Sebastian, kažu, volio migrante („Prosječni migrant danas je bolje obrazovan od prosječnog Austrijanca“, Mistelbacher Bezirksblätter, januar 2015.). Za razliku od njega, novi se Basti, kako ga od milja zovu politički protivnici, zalaže za zatvaranje granica, odvojena odjelje nja za strance i ukidanje budžeta za učenje njemačkog jezika („Moramo masivno redukovati migraciju“, Kronen Zeitung, avgust 2017.). I dok se, bez traga i glasa nestali Sebastian 2010. godine zalagao za politiku bez populizma (“Mi ne smijemo diskusiju o islamu svesti na banalno pitanje ‚marama, da ili ne?‘. Onaj ko to radi, ne bavi se ozbiljno svojim poslom“), novi je Kurz izbore dobio širenjem mržnje prema austrijskim muslimanima („Svako ko u Austriji nosi nidžab ili burku, treba računati sa konsekvencama“, septembar 2017.)

Doktor za promjenu mišljenja i šutnju

Iako je stari Sebastian fakultet započeo pa prekinuo, novi Sebastian doktorirao je šutnju. Bez obzira da li je u pitanju lažno prisluškivanje njegovog vicekancelara Strachea, upad policije u tajnu službu, Stracheovi „izleti“ o Srbiji i Kosovu, internacionalni bojkot plavih ministara ili pak sve učestaliji napadi njegovih ultradesničarskih koalicionih partnera na novinare i državnu televiziju. Šutio je novopečeni Sebastian i kad je internetnom vladala mržnja prema novogodišnjoj bebi Asel, kad mu je kolega iz stranke, Efgani Dönmez, pisao kolumnu u ultradesničarskom „Info Direkt“, pa čak i kad je ministar unutrašnjih poslova Kickl (tvorac najneukusnijih parola plave partije) na mjesto šefa komunikacije svog biroa postavio Alexandera Höferla, glavnog i (ne)odgovornog urednika huškačkog FakeNews portala unzensuriert.at.

Postoje, dakle, dvije realne opcije. Ili je stari Sebastian u međuvremenu zamijenjen novim, ili se radi o istom mladom čovjeku bez stava. Čovjeku čije stavove grade ispitivanja javnog mnijenja i vlastita karijera. Što bi rekli kod nas, političkom beskičmenjaku, licemjeru i lažovu. A takvi su, uči nas istorija, najopasniji. Opasniji čak i od liječenih neonacista, koje je doveo na vlast.

Dino Šoše

Podijeli:

O autoru

Ostavi komentar


9 − 4 =